4 Haziran 2014 Çarşamba

Can Gurses | En Guzel Gunlerini Demek Bensiz Yasadin


Ve Dogan Kitap yine tarzimin disina cikip allak bullak olmama neden oldu! Simdi diyorum ki keske kitabin sosyal paylasim sitelerinde paylasilan kapagina bakip 'Babanneme benzemiyor mu?' diye dusunmekle yetinseymisim:) Guvenli sularda yuzmeye devam etseymisim! Kitap boyunca Kor'u gidip sarsmak, Hicaz'in omzunu sivazlamak, Koza ile raki icmek, Semih'in takildigi mekanlarin onunden bile gecmemek, Korkmaz ve Kivanc'in suratlarini dagitmak, Bal'a 'buyuyunce ben olacaksin' demek, Edibe'yi babaannemle tanistirmak ama en cok, dile gelen o nesnelere dokunmak istedim. Lan... mutluydum ben kanin govdeyi goturdugu cinayet romanlarimla...

En Guzel Gunlerini Demek Bensiz Yasadin, kapagindan son sayfasina kadar nostalji kokan bir kitap. Sayfalari cevirirken bir tas plaktan cikan cizirtilari duydugumu bile dusundum bir ara:) Sicacik, dogrudan insanin ruhuna hitap eden ve cevremizdeki herkesi 200 sayfanin icine sigdirabilmis bir kucucuk ficicik, ici dolu tursucuk....

Can Gurses'in gencecik bir kadin olduguna inanamiyorum. Oyle cok yasanmislik, oyle cok empati, oyle farkli karakterler var ki kitabin icinde; 100 yilin deneyimi bile yazdiramaz cogu insana boylesine gercek bir kitap. Can Gurses'in cogu yerde kitabin icine cekilmemi saglayan dili, bazi yerlerde gereginden fazla agdali bir hal alip sayfanin yarisini tekrar tekrar okumama neden olduysa da basarili. Karakterler dolu ve derin. Kelime oyunlari goze sokulmadan, alttan alttan acitiyor insanin canini. Hele Kor'un cibani icin Koza'nin "bal" onerdigi bir bolum vardi ki... "Bu kadari da haksizlik lan!" dedirtti bana. Oteki yandan en cok kitabin kurgusunu sevdim, o aksam yemeginde masada oturanlarin ic dunyalarina dalmaktansa sarisin duvari, dolma kalemi, fotografi dinlemeyi cok daha lezzetli buldum. Sirf dunyama getirdigi bu yenilikten oturu Can Gurses'i takip edecegim.

Guclu kadinlarin karsilarindaki adamlardan sadece kendileri olmalarini istedikleri bir kitap En Guzel Gunlerini Demek Bensiz Yasadin. Kacmanin cok daha fazla cesaret gerektirdigini anlatan bir kitap. Okuyun.

Ben susayim; sarkilar anlatsin artik.

Topikler, aileler ve fotograflar,
Aslı

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder